Σητεια

Συνωμότες- θεατές  σε ανθρώπων τραγωδίες με το Θέατρο Σητείας 

123

 

                                                                      Τον Δεκέμβριο νέος κύκλος παραστάσεων 

 

 

 

Η Κλυταιμνήστρα έχει ανάγκη μια ελπίδα, την γεννά την ελπίδα της ,είναι γιος της, ο Ορέστης που τη θα βγάλει από τη δίνη των παθών, των πολέμων και της απελπισίας, με ένα μαχαίρι.

Δεν είναι η λύση που ήθελε, αλλά είναι λύση που της έπρεπε για να γίνει τραγική ηρωίδα, στον οίκο των Ατρειδών .όπου ο κύκλος του αίματος και του έρωτα έχει δέσει ζωές  που υπήρξαν και συνεχίζουν μια τελετουργία κάθαρσης με θρησκευτικό τελετουργικό, όπου προσφέρονται “τα σα εκ των σων”.

 

20191114_211046

Ο μονόλογος της Κλυταιμνήστρας στο “Γράμμα στον Ορέστη ” και η μετά τη ζωή συνάντηση των ηρώων του οίκου των Ατρειδών στον “Δείπνο”, τα δυο έργα του Ιάκωβου Καμπανέλλη παρουσιάζονται από το Θέατρο της  Σητείας σε απόσταση μιας ανάσας από τον θεατή.

Έτσι όπως το ήθελε ο συγγραφέας, δηλαδή, με τα πρόσωπα να πάλλονται από το θυμό  ή να μένουν παγωμένα από τη θλίψη, να ελπίζουν και να χαμογελούν ή να παραμένουν έκπληκτα για την εξέλιξη των γεγονότων.

Στην αίθουσα του Θεάτρου της Σητείας, οι τριάντα πέντε θεατές της κάθε παράστασης, δεν βλέπουν και ακούν απλώς , δίνουν το ναι ή το όχι τους στις αποφάσεις, συμπαραστέκονται ή στρέφονται με αποστροφή σε άλλη κατεύθυνση. Όλοι μαζί, στο σπίτι αυτό.

Μια παράσταση γεμάτη από το λόγο του σπουδαίου δραματουργού, που έχει δουλευτεί στις λεπτομέρειες του, στις σιωπές και τους αναστεναγμούς  στην κίνηση των χεριών, σε ένα εικαστικό τοπίο που κάθε άλλο παρά αποστειρωμένο είναι.

Τα ρούχα είναι ρούχα πραγματικά, έχουν πονέσει και ελπίσει άνθρωποι μέσα σ αυτά, το τραπέζι είναι από ξύλο που το έχει φθείρει λίγο ο χρόνος, το σεντούκι είναι γεμάτο, το κρασί είναι κρασί και το ψωμί,  ψωμί. Κυρίως, η ψυχή, είναι ψυχή .

Μένει ακόμα το Σάββατο και η Κυριακή για να ολοκληρωθεί αυτός, ο προπωλημένος κύκλος παραστάσεων, το Δεκέμβριο όμως, εκτός απροόπτου, θα έχουν την ευκαιρία και άλλοι θεατές να δουν την παράσταση, ενώ υπάρχουν σκέψεις και για κάποια περιοδεία σε πόλεις της Κρήτης, χωρίς όμως να έχει αποφασιστεί κάτι οριστικό, μέχρι στιγμής.

«Έχει ;αποδείξει  το Θέατρο τη Σητείας, με τις τριάντα πέντε παραστάσεις του από το 1993 μέχρι σήμερα ότι προσπαθεί να κάνει ποιότητα», μας λέει η Φανή Σύρπου που υπογράφει τη σκηνοθεσία.

«Έχουμε μια πολύ μεγάλη συμπαράσταση από τον κόσμο, κάτι που είναι  σπουδαίο για μας. Πάντα το ΘτΣ  έχει καταφέρει να προσελκύει τους θεατρόφιλους της πόλης”,

Ρωτήσαμε για την επιλογή του μικρού χώρου στο Σπίτι του Θεάτρου όπου γίνονται οι παραστάσεις :

«Το έργο μπορεί να παιχτεί μόνο σε μικρούς χώρους», μας λέει η κ. Σύρπου, “τον συγγραφέα  τον ενδιαφέρει οι θεατές  να είναι  μέρος της σκηνής αυτό το σεβαστήκαμε . Θέλαμε να αναδείξουμε αυτό που θέλει ο Καμπανέλλης στα δυο έργα. Αυτό το δυνατό “υποτίθεται “.

Είχαμε και μια αρχική σκέψη να παρουσιάσουμε και την Κλυταιμνήστρα” της Γουρσενάρ. Είδαμε ο τι υπάρχει πολύ μεγάλη έκταση σε αυτά τα έργα . Σκεφτόμαστε να το κάνουμε μια άλλη φορά σε μορφή αναλόγιου”.

Στους ρόλους: Αντώνης Ανηψητάκης ,Νικος Κατσούλης, Βίκυ Χατζοπούλου, Τζινα Στεπανιάν, Μαρία Αχλαδιανάκη, Μαρία Μανζίλα 20191114_215215, Κωστής Πολίτης, Μάνος Καστρίτης.

Φως και ήχο επιμελείται η Κατερίνα Σκαρβελάκη, σε χρέη υποβολέα η Δέσποινα Ριτσάκη. 

Την αφίσα και το πρόγραμμα της παράστασης φιλοτέχνησε ο Σταύρος Κατσούλης.

 

20191114_21040320191114_21400220191114_21531420191114_21393120191114_220142123

ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ