Ελλαδα

ΑΡΘΡΟ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ

1170995

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαχειρίστηκε την οικονομική κρίση από το 2008 ως ένα εσωτερικό ζήτημα των χωρών που επλήγησαν από αυτήν. Μετέθεσε έτσι, όλο το βάρος προσαρμογής στα επιμέρους κράτη – μέλη, αντί να δει τις συστημικές αδυναμίες του ΕΥΡΩ και τις διεθνείς παραμέτρους. Καλλιέργησε με τον τρόπο αυτό τον εθνικισμό και την εσωστρέφεια. Τις προκαταλήψεις και το διχασμό.

Η τελική έκβαση του «ελληνικού ζητήματος«, θα έχει καθοριστική σημασία για την εξέλιξη της Ευρώπης αλλά και της περιοχής.

 

Αν αποτύχουμεούτε οι Έλληνεςούτε άλλος ευρωπαϊκός λαός θα βγει κερδισμένος.

 

Θα θριαμβεύσουν τα αρνητικά στερεότυπα μεταξύ των λαών, των πολιτών της Ευρώπης. Θα ζήσουμε την έξαρση του εθνικισμού και την αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων για αυτήν την κακή εξέλιξη. Θα ακολουθήσουν αλληλοκατηγορίες, που θα δηλητηριάσουν περαιτέρω το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η αποτυχία θα ρίχνει νερό στο μύλο όσων υιοθετούν ακραίες φωνές και πρακτικές – λαϊκιστικές, εθνικιστικές, ακόμη και φασιστικές.

 

Τότε, η Ευρώπη θα φαντάζει, με δική της ευθύνη, μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης για τον Ευρωπαίο πολίτη αλλά και για την ευρύτερη γειτονιά μας, που θα σπαράσσεται χωρίς προοπτική καλλιεργώντας τις διαχωριστικές γραμμές ακόμα και με αιμοτοχυσίες.

 

Θα αμφισβητηθεί η βάση της φιλοσοφίας πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η Ένωση, τη στιγμή που απαιτείται συνεργασία και ειρηνική συμβίωση στον πλανήτη μας. Θα αμφισβητηθεί ένα πρότυπο εγχείρημα παγκόσμιας σημασίας. Ένα δημοκρατικό εγχείρημα, που είχε και έχει στόχο να αποδείξει ότι, διαφορετικοί λαοί μπορούν και ενώνουν τις δυνάμεις τους στη βάση των κοινών αξιών τους και της αλληλεγγύης και μπορούν να αντιμετωπίζουν συλλογικά και αποτελεσματικά κρίσεις και προκλήσεις μιας διεθνοποιημένης οικονομίας. Όπως η οικονομική, η οικολογική, η προσφυγική κρίση.

 

Αν η αποτυχία της Ευρώπης στο «ελληνικό ζήτημα» είναι στρατηγικής σημασίας για την ΕΕ, θα αποτελέσει καίριο χτύπημα για τον Ελληνισμό. Και για τα οικονομικά και για τα εθνικά μας συμφέροντα.

 

Τόσο οι Ευρωπαίοι όσο και η Ελληνική Κυβέρνηση, πρέπει να προβληματιστούν από το γεγονός ότι, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν μπορεί να βγει στις αγορές και είναι υποχρεωμένη να καταφύγει ακόμη και τώρα, σε αναγκαστικό δανεισμό. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι εξαλείψαμε τα δίδυμα ελλείμματα.

 

Είναι κάτι περισσότερο από προφανές, ότι η υπό εξέλιξη διαπραγμάτευση χαρακτηρίστηκε από λάθη που έκαναν και οι δύο πλευρές – κυβέρνηση και εταίροι. Λάθη που σε πολλές περιπτώσεις πηγάζουν από στερεοτυπικές προσεγγίσεις, ιδεοληψίες, δημόσια αντιπαράθεση με στόχευση επικοινωνιακές επιδιώξεις, καχυποψία και κατάρρευση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης για τις πραγματικές επιδιώξεις, με τελικό αποτέλεσμα να εμποδίζονται οι αναγκαίες συγκλίσεις.

 

Η ΕΕ και η Ελληνική Κυβέρνηση έχουν εγκλωβιστεί.

 

Η νέα κυβέρνηση αυτοεγκλωβίστηκε στη διαπραγμάτευση σημείων του μνημονίου – κάποιες «κόκκινες γραμμές», όπως τις ονομάζει. Έχασε έτσι την ευκαιρία να καταθέσει ένα εθνικό, ελληνικό πρόγραμμα για τις μεγάλες δημοκρατικές αλλαγές που χρειάζεται η χώρα.

 

Παράλληλα, οι εταίροι μας παραμένουν εγκλωβισμένοι στην επιλογή της αυστηρής δημοσιονομικής λιτότητας, ενώ μετά από 5 χρονια οικονομικών θυσιών απαιτείται να προχωρήσουν οι μεγάλες αλλαγές που αναδιαρθρώνουν τον παραγωγικό ιστό της χώρας.

 

Επαναλαμβάνουμε συνεχώςπολύ νωρίτερα από την προεκλογική περίοδοτην ανάγκη ενός Ελληνικού ΣχεδίουΕνός αξιόπιστου σχεδίουπου θα ξεπερνούσε τις στενές νεοφιλελεύθερες λογικές πολλών εταίρων μας και θα έθετε στο τραπέζι αλλαγές που είτε ξεκίνησανείτε εμποδίστηκανείτε δεν έγινανγια να κάνουν τη χώρα μας μια λειτουργική δημοκρατία που θα αξιοποιεί πόρουςθα επενδύει στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και θα αντιστρέψει από παρασιτική σε παραγωγική την ελληνική οικονομία.

Δεν εισακουστήκαμε.

Χάθηκε αδικαιολόγητα πολύτιμος χρόνος.

 

Ίσως να είναι πρακτικά αδύνατον να καταρτισθεί ένα Ελληνικό Σχέδιο τις επόμενες κρίσιμες μέρες.

Όμωςαυτό αποτελεί αδήριτη ανάγκηστρατηγικό διακύβευμα για τη χώραΧωρίς αυτόδεν υπάρχει βιώσιμη πορεία για τους Έλληνεςγια τη χώρα.

Αλλά προϋποθέτει ότι θα υπάρξει Συμφωνία με τους εταίρους – δανειστές μας.

Θα ήταν καλό μάλισταοι εταίροι μας να πειστούν για αυτή μας τη θέλησηΑυτό θα αποτελούσε ένδειξη αξιοποστίαςπου θα βοηθούσε στην επίτευξη της Συμφωνίας.

Και η Συμφωνία αυτήπρέπει να έρθει τώρα – πριν να είναι αργά.

Γιατί τότεη κυβέρνηση που προσπαθεί επί μήνες – και επί ματαίωνα αποφύγει το πολιτικό κόστος το οποίο η ίδια επιβάρυνε με τις εύκολες λύσεις και την δαιμονοποίηση του μνημονίου που καλλιεργούσε στο δημόσιο διάλογοθα κληθεί να αναλάβει το κόστος μιας εθνικής τραγωδίας

 

Για το λόγο αυτό, η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει άμεσα να διαμορφώσει συνεκτική διαπραγματευτική πρόταση, που θα περιλαμβάνει:

Ένα αξιόπιστο πλαίσιο για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών της, που να σέβεται την αρχή της δημοσιονομικής υπευθυνότητας και να πείθει για αυτό.

Ένα πλαίσιο – πρόταση για μια αναπτυξιακή ατζέντα, που να οικοδομεί τους όρους και τις προϋποθέσεις για μια βιώσιμη αναπτυξιακή προοπτική και να αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πρόγραμμα Γιούνκερ και το ενδιαφέρον διεθνών επενδυτών για την Ελλάδα.

Μια αξιόπιστη πρόταση, για την αξιοποίηση του προγράμματος της ποσοτικής χαλάρωσης από την ΕΚΤ.

 

Κλειδίόμωςμιας συνεκτικής διαπραγματευτικής πρότασης είναι η αξιοπιστίαΚαι κλειδί της αξιοπιστίας είναι η βούληση για προοδευτικές μεταρρυθμίσεις

Η μοναδικήπραγματικά δημιουργική και βιώσιμη «κόκκινη γραμμή»είναι η ριζικήπροοδευτική αλλαγή της χώρας

Η κυβέρνηση απαιτείται να υιοθετήσει άμεσα πνεύμα μεταρρυθμιστικό παντού – όχι άλλα πισωγυρίσματα.

Μόνο έτσι θα πείσει

 

Γιατί οι «κόκκινες γραμμές» που διαπραγματεύονται εταίροι και κυβέρνηση, δεν απαντούν στην αδήριτη ανάγκη για βαθύτερες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις.

Αυτές που θα δώσουν ουσιαστικές απαντήσεις στα μείζονα ζητήματα της Δημοκρατίας, της ισονομίας, της ευνομίας, της διαφάνειας, της αξιοκρατίας και της λογοδοσίας.

Αυτές που μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αδικίες και τις ανισότητες, να εμπεδώσουν κράτος δικαίου και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Αυτές που θα απαντήσουν στις πραγματικές αιτίες που μας οδήγησαν στην κρίση και ένα βήμα πριν από μια εθνική τραγωδία.

 

Ως πότε θα αποδομούνται προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, όπως αυτές που ξεκινήσαμε στα τέλη του 2009; Στην αυτοδιοίκηση, στα πανεπιστήμια, στο αναπτυξιακό μοντέλο, στον τρόπο λειτουργίας του δημοσίου για την πάταξη της σπατάλης και την εμπέδωση της διαφάνειας και της αξιοκρατίας.

Πού θα σταματήσει αυτός ο κατήφορος;

Ποιος δεν καταλαβαίνει πια ότι μόνον οι προοδευτικές μεταρρυθμίσεις μπορούν να ανατρέψουν τα κακώς κείμενα ενός πολιτικο-οικονομικού συστήματος που προκαλεί στρεβλώσεις και αδικίες;

Ενός συστήματος που σπατάλησε και συνεχίζει να σπαταλά, πελατειακά, πόρους του Ελληνικού λαού με αποτέλεσμα την εξάρτησή μας από δανειστές.

 

Είμαι βέβαιος ότι, μια διαπραγματευτική πρόταση, που θα περιλαμβάνει έστω σε γενικές γραμμές όλες αυτές τις παραμέτρους, θα αντιμετωπιστεί με σεβασμό από τους εταίρους μας. Οι επαφές που είχα και πάλι τις τελευταίες ημέρες με Ευρωπαίους παράγοντες, με κάνουν να αισθάνομαι μια βεβαιότητα για την ευνοϊκή προοπτική ενός τέτοιου σχεδίου.

 

Και οι εταίροι μαςπου έχουν κάνει τα δικά τους μεγάλα λάθηοφείλουν να κατανοήσουν ότιη Ελλάδαμε τις θυσίες των Ελλήνωνέχει κάνει ήδη μια μεγάλη προσαρμογήπου πρέπει να τύχει του σεβασμού τους.

Οφείλουν να κατανοήσουν ότιαντί της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της λιτότηταςπρέπει να δώσουν χώρο στη δημοσιονομική υπευθυνότητα και την ανάπτυξη.

 

Είναι αλήθεια ότι, ήταν ελληνική ευθύνη το έγκλημα της δημοσιονομικής εκτροπής και της αλλοίωσης των στατιστικών στοιχείων, όπως και αυτό της απώλειας ανταγωνιστικότητας, από την τότε κυβέρνηση της ΝΔ. Έτσι έφτασε η χώρα στο τεράστιο έλλειμμα του 2009, έχασε την αξιοπιστία της διεθνώς και τελικά, υποχρεώθηκε να προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης.

 

Αλλά, ποια άλλη χώρα της ΕΕ μπόρεσε να υλοποιήσει τέτοια προσαρμογή – και τόσο σύντομα, με τεράστιες απώλειες στο ΑΕΠ και την απασχόληση;

 

Για αυτόσήμεραοι Ευρωπαίοι εταίροι μας απαιτείται να παράσχουν βοήθεια για την προώθηση της ανάπτυξης.

Επιβάλλεται να συζητήσουν με την Ελληνική Κυβέρνηση μια αξιόπιστη πρόταση βιώσιμης πορείαςαξιοποίησης αναπτυξιακών εργαλείων και πολιτικώνστήριξης ευρύτερων προοδευτικών μεταρρυθμίσεων.

Μόνον έτσι μπορεί να καταστεί η οικονομία βιώσιμη και η Ελλάδααυτόνομανα έχει πρόσβαση στις αγορέςόπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία.

 

Όμωςδεν μπορούμε να αναμένουμε ανατροπές στις ευρωπαϊκές πολιτικές σήμεραΟύτε μπορεί μια συντηρητική Ευρώπη να αποτελεί άλλοθι για οποιεσδήποτε λογικές που θέτουν σε αμφισβήτηση τις εθνικές κατακτήσεις μας.

 

Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου και η Κυβέρνησηοφείλουν σήμερα να σταθούν με υπευθυνότητα μπροστά στο διακύβευμα που έχουμε να αντιμετωπίσουμενα περιφρουρήσουμε τις θυσίες των Ελλήνωνοδηγώντας με σταθερότητασιγουριά και προοπτική στην ευρωπαϊκή της πορεία τη χώραχωρίς πισωγυρίσματαχωρίς απώλεια εθνικών κεκτημένων

Και να θωρακίσουμε την Ευρώπηέναντι κάθε αντίληψης που λειτουργεί καταστροφικά για τις ιδέες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

Και πάνω απ“ όλαη Κυβέρνηση έχει χρέος να κατανοήσει ότικάθε ώρα που περνάείναι μια χαμένη ώραπου πληρώνουν ακριβά οι Έλληνες

 

Η αβεβαιότητα που παρατείνεται και η έλλειψη ρευστότητας, πλήττουν ακόμη περισσότερο αυτούς που έχουν ήδη πληγεί από την κρίση, καθώς απομακρύνουν την προοπτική ανάκαμψης της οικονομίας και δημιουργίας βιώσιμων θέσεων εργασίας.

Οι αρνητικές επιπτώσεις από τη στασιμότητα της οικονομίας επί τόσους μήνες, εξουδετερώνουν ήδη ό,τι θετικό κι αν προκύψει από τη διαπραγμάτευση.

 

Απευθύνομαι σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, σε μια κρίσιμη στιγμή για την Ελλάδα. Με έναν και μοναδικό γνώμονα, με έναν και μόνο στόχο, πατριωτικό:

Την ασφαλή πορεία της χώρας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη και τη διασφάλιση του εθνικού συμφέροντος, σε μια περίοδο μεγάλων ανακατατάξεων σε ολόκληρο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή μας.

Σε μια περίοδο εντάσεων και προκλήσεων, που καθιστούν κάθε απερισκεψία, ισοδύναμη μιας πραγματικής απειλής για το μέλλον όλων των Ελλήνων και της χώρας.

 

Δεν κινδυνολογώ. Περιγράφω με τη μέγιστη ευθύνη που πρέπει να διακατέχει κάθε Έλληνα και πολύ περισσότερο έναν πολιτικό αλλά και πρώην Πρωθυπουργό, την κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε.

 

Το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών και εγώ προσωπικάθα συμβάλλουμε με κάθε τρόπο σε αυτήν την πατριωτική προσπάθεια. Αλλά θα είμαστε σταθερά απέναντι σε όποια επιλογή μας οδηγεί στις παθογένειες που έφεραν τη χώρα στα πρόθυρα μιας εθνικής τραγωδίας το 2009 – από όπου και αν αυτή εκπορεύεται.

 

Καλώ την Κυβέρνησηνα κινηθεί χωρίς ενοχές και δεύτερες σκέψεις σε αυτήν την κατεύθυνσηΝα θέσει μπροστά από την όποια κομματική της στόχευσητο εθνικό καθήκον που ανέλαβε μαζί με τη διακυβέρνηση του τόπου.

 

Καλώ και τον Πρωθυπουργόνα υπερβεί τα κομματικά τείχη που στενεύουν τους ορίζοντες τους οποίους έχει ανάγκη η χώρα και να επιτελέσει τον εθνικό του ρόλο.

Και βεβαίωςκαλώ τους εταίρους της χώρας να ξεπεράσουν κάθε τιμωρητική λογική και να αναλογιστούν τις ιστορικές τους ευθύνες έναντι αυτού του πρωτόγνωρου δημοκρατικού εγχειρήματος που υπηρετούν.