Η παράδοση της κρητικής μουσικής, σύγχρονη, ενεργή, έτσι όπως διαμορφώνεται από τους οργανοπαίκτες ,μουσικούς και τραγουδιστές, και συνεχίζει να επηρεάζει τον σύγχρονο πολιτισμό ήρθε με τον «Ιστό» που δένει τους ανθρώπους χωρίς προαπαιτούμενα και σκοπιμότητες και «φώτισε» το Ενετικό Φρούριο της Καζάρμας με τους σπουδαίους χορωδούς, τους τουρκόφωνους όλων των εθνοτήτων της γειτονικής χώρας χορωδούς, στα ελληνικά παραδοσιακά, εμβληματικά, διαχρονικά τραγούδια.
Μια εκδήλωση της «Στέγης Βιτσέντζος Κορνάρος» που μας έχει μάθει πιά πως όταν αποφασίζει να δημιουργήσει και να παρουσιάσει κάτι δεν το κάνει για να εντυπωσιάσει. Το κάνει γιατί υπάρχει λόγος και αιτία-στην συγκεκριμένη περίπτωση, υπάρχει και πολύ ταλέντο.
Ο «Ιστός», όπως είναι το όνομα της χορωδίας , από μια πολυπολιτισμική συνεργασία όπως αρχικά ξεκίνησε έχει γίνει έγινε καλλιτεχνικό γεγονός, χάρη σε σημαντικούς Έλληνες και Τούρκους καλλιτέχνες, και πρέπει οπωσδήποτε να δώσουμε τα εύσημα στην Φωτεινή Κοκκάλα, την Ειρήνη Δερέμπη, τον Κάρολο Κουκλάκη, τον Ali Agri,που πολύ μεθοδικά, με πολλή δουλειά ασφαλώς, μαζί με το αναμφισβήτητο ταλέντο, αλλά και πολύ όρεξη, μεράκι και ευθύνη για αυτήν την πρωτότυπη συνάντηση του μέσα των ανθρώπων όπου γης-των ανθρώπων πάνω στη σκηνή και των θεατών, μας ταξιδεύουν χωρίς σύνορα, μόνο με την τέχνη -και η τέχνη είναι το ουσιαστικό (για να θυμηθούμε τον Ρομπέρτο Ατάιντε).
Ένας μικρός πρόλογος από τον συνιδρυτή-μαζί με την Αλίκη Γαλανάκη-της Στέγης Γιώργο Γαλανάκη, άνοιξε τη βραδιά, φροντίζοντας να μας βάλει κατευθείαν στην ‘έννοια «Ταμπαχανιώτικα» τα τραγούδια της ανατολικής Κρήτης -αμανέδες, τουρκοκρητικά, σταφιδιανά, μερακλήδικα, της παρέας, που κυρίως παρουσίασε ο «Ιστός».
Μια μικρή εισαγωγή έκανε η μουσικός Φωτεινή Κοκκάλα, που έχει ιδρύσει και διευθύνει τη χορωδία İstos στην Κωνσταντινούπολη, με την οποία προσεγγίζει την ελληνική μουσική παράδοση και στη συνέχεια οι φωνές-με άψογη προφορά ακόμα και στους ιδιωματισμούς κι τις τοπικές διαλέκτους από τους Τουρκόφωνους καλλιτέχνες.
Η Σητεία, που γέμισε ασφυκτικά το φρούριο, αποθέωσε τους καλλιτέχνες και όπως έπρεπε, με το χειροκρότημα, απέδωσε εύσημα σε αυτή την εξαιρετική πρωτοβουλία που «γέννησε» μια εξαιρετική καλοκαιρινή , απολαυστική βραδιά.
Πρέπει να σταθούμε όμως και σε κάτι άλλο που είπε ο Γιώργος Γαλανάκης: Αναφέρθηκε στη δύσκολη πρόσβαση στο φρούριο, κυρίως για ηλικιωμένους και ανθρώπους με κινητικά προβλήματα, σημειώνοντας πως «κάτι θα κάνουμε» .Καταλαβαίνετε πόσο σημαντικό είναι αυτό για πολλούς, για πάρα πολλούς από εμάς. Στη εν συναίσθηση στην πράξη, λέμε «ευχαριστώ».
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
