Αγαπητοί συμπολίτες,
μετά την απόφασή μου να παραιτηθώ από τη θέση του Προέδρου του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Σητείας καθώς και από τη θέση του Δημοτικού Συμβούλου, αισθάνομαι την ανάγκη, αλλά και την υποχρέωση απέναντι κυρίως σε εκείνους που με τίμησαν με την ψήφο και την εμπιστοσύνη τους, να εξηγήσω τους λόγους που με οδήγησαν στην απόφαση αυτή.
Δεν ήταν μια απόφαση εύκολη. Ούτε μια απόφαση που ελήφθη εν θερμώ. Είναι αποτέλεσμα μακράς σκέψης, προσωπικού προβληματισμού και, κυρίως, μιας βαθιάς ανάγκης να παραμείνω συνεπής απέναντι στις αρχές, τις αξίες και την αξιοπρέπειά μου.
Αν και, όπως λέει η ναυτική παράδοση, ο καπετάνιος εγκαταλείπει τελευταίος το πλοίο, υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η παραμονή δεν αποτελεί πλέον πράξη ευθύνης. Για μένα, η στιγμή αυτή ήρθε όταν βρέθηκα μπροστά σε τετελεσμένες αποφάσεις και επιλογές που προκρίθηκαν χωρίς να έχει προηγηθεί η συνεργασία και η συνεννόηση που θεωρώ αυτονόητες για την εύρυθμη λειτουργία και την κοινή πορεία.
Δεν επιθυμώ να προσωποποιήσω καταστάσεις ούτε να μετατρέψω την αποχώρησή μου σε πεδίο αντιπαράθεσης. Όμως δεν μπορώ και να αποκρύψω ότι, στην πορεία αυτή, δημιουργήθηκε μέσα μου ένα έντονο αίσθημα απογοήτευσης και πικρίας.
Γιατί στη διάρκεια της θητείας μου έδωσα πολλά. Έδωσα χρόνο, προσωπική ενέργεια και τεράστια ψυχικά αποθέματα, υπηρετώντας τον θεσμό αμισθί και με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης που είχα αναλάβει. Εργάστηκα με την πεποίθηση ότι το Λιμενικό Ταμείο μπορεί και πρέπει να αποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους μοχλούς ανάπτυξης της Σητείας.
Πιστεύω ότι στη διάρκεια αυτής της προσπάθειας έγιναν σημαντικά βήματα. Δρομολογήθηκαν έργα και παρεμβάσεις, δημιουργήθηκαν νέες προοπτικές για το λιμάνι, ενισχύθηκε η εξωστρέφεια της πόλης, ανοίχτηκαν δρόμοι προς την κρουαζιέρα και τον θαλάσσιο τουρισμό και αναδείχθηκε ο λιμένας ως χώρος όχι μόνο οικονομικής δραστηριότητας, αλλά και πολιτισμού.
Και θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος σε κάτι: τίποτα από όλα αυτά δεν ανήκει προσωπικά σε κανέναν. Το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο υπήρχε πριν από εμένα και θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά. Κανείς δεν είναι αναντικατάστατος και κανένα έργο δεν πρέπει να προσωποποιείτε.
Ακριβώς γι’ αυτό, θεωρώ ότι κάθε προσπάθεια που γίνεται για το δημόσιο καλό πρέπει να αναγνωρίζεται ως συλλογική προσπάθεια και να αποτυπώνεται με ειλικρίνεια. Η δουλειά ενός θεσμού δεν μπορεί να μετατρέπεται σε προσωπικό κεκτημένο ούτε να αποδίδεται επιλεκτικά εκεί όπου εξυπηρετεί συγκυριακές ανάγκες. Ο χρόνος και η δημόσια παρουσία, άλλωστε, αποκαλύπτουν πάντοτε ποιος εργάστηκε, ποιος συνεργάστηκε και ποιος απλώς βρέθηκε σκόπιμα στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή.
Δεν αποχωρώ επειδή έπαψα να αγαπώ τη Σητεία. Το αντίθετο. Ίσως ακριβώς επειδή την αγαπώ και επειδή εξακολουθώ να πιστεύω στις δυνατότητές της, δεν θα μπορούσα να παραμείνω σε μια θέση ευθύνης παραβιάζοντας όσα θεωρώ αδιαπραγμάτευτα.
Οι προσωπικοί λόγοι που ανέφερα στην επιστολή παραίτησής μου αφορούν πρωτίστως την αξιοπρέπεια, τις αρχές και τις αξίες με τις οποίες επέλεξα να υπηρετήσω τα κοινά. Η δημόσια διοίκηση απαιτεί συνεργασία, αμοιβαίο σεβασμό, καθαρούς ρόλους και κοινή κατεύθυνση. Όταν αυτά δοκιμάζονται, ο καθένας οφείλει να αποφασίζει σύμφωνα με τη συνείδησή του.
Φεύγω, λοιπόν, χωρίς να μηδενίζω όσα έγιναν και χωρίς να επιθυμώ να ακυρώσω την προσπάθεια κανενός. Φεύγω, όμως, και χωρίς να απεμπολώ τη δική μου διαδρομή και τη δική μου συμβολή.
Ευχαριστώ από καρδιάς όλους εκείνους που με τίμησαν με την ψήφο τους, που στάθηκαν δίπλα μου, που πίστεψαν στην προσπάθεια και μου έδωσαν τη δύναμη να υπηρετήσω τη Σητεία. Η εμπιστοσύνη τους υπήρξε για μένα η μεγαλύτερη ηθική ανταμοιβή.
Εύχομαι ειλικρινά να ολοκληρωθούν τα μεγάλα έργα και τα σημαντικά χρηματοδοτικά πακέτα που έχουν ήδη εγκριθεί και να μετατραπούν σε πραγματικές υποδομές και αναπτυξιακές δυνατότητες για την πόλη μας. Εύχομαι το λιμάνι της Σητείας να γίνει αυτό που εγώ και πολλοί ακόμη οραματιστήκαμε: ένα εφαλτήριο ανάπτυξης, εξωστρέφειας και ευημερίας για ολόκληρη την περιοχή.
Η παραίτησή μου δεν σημαίνει παραίτηση από τη Σητεία. Η αγάπη για τον τόπο δεν εξαρτάται από αξιώματα και τίτλους.
Το Λιμενικό Ταμείο θα συνεχίσει την πορεία του. Ο Δήμος θα συνεχίσει τη δική του. Και η Σητεία θα συνεχίσει να αναζητά τον δρόμο της.
Κανείς μας δεν είναι αναντικατάστατος. Αυτό που πρέπει να είναι αναντικατάστατο είναι η προσπάθεια για το καλό του τόπου.
Με αυτή την πεποίθηση αποχωρώ και με αυτήν θα συνεχίσω να κοιτώ τη Σητεία: με αγάπη, με καθαρή συνείδηση και με την ευχή να τη δω να προχωρά μπροστά.
Με τιμή
Captain Αϊλαμάκης Μανώλης
