Η Σητεία δεν πρέπει να χάσει και αυτή τη τελευταία ευκαιρία – Τι σηματοδοτεί η σημερινή συνεδρίαση και επικείμενη απόφαση του ΣΥΠΟΘΑ.
Μετά από περισσότερο από δύο χρόνια συνεχούς αγώνα για την εκτός σχεδίου δόμηση στη Σητεία, φαίνεται ότι φτάνουμε σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο.
Ένα αγώνα που δόθηκε με έγγραφα, παρεμβάσεις, συναντήσεις, δημόσιες τοποθετήσεις, ενημερώσεις πολιτών, κινητοποιήσεις και συνεχή πίεση προς κάθε αρμόδια αρχή. Ένα αγώνα που στόχο είχε να προστατεύσει το δικαίωμα των πολιτών να αξιοποιήσουν νόμιμα τις ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ περιουσίες τους και να μη βρεθεί ο τόπος μας αντιμέτωπος με έναν αναπτυξιακό αποκλεισμό χωρίς προηγούμενο.
Η σημερινή συζήτηση 23 ΙΟΥΝΙΟΥ στο ΣΥΠΟΘΑ και η επικείμενη καθαρογραφή της απόφασής του, δημιουργούν πλέον σοβαρές προσδοκίες για το ότι, σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, οι ανακλήσεις οικοδομικών αδειών και βεβαιώσεων όρων δόμησης δεν έπρεπε να είχαν πραγματοποιηθεί από τη τέως προϊσταμένη της ΥΔΟΜ ΣΗΤΕΙΑΣ κα ΠΑΣΧΑΛΑΚΗ.
Η τελική απόφαση θα είναι μια σημαντική δικαίωση όχι μόνο των 6 προσφευγόντων πολιτών αλλά και της άποψης που πολλοί από εμάς υποστηρίζαμε από την πρώτη στιγμή: ότι η διοίκηση οφείλει να λειτουργεί με συνέπεια, ασφάλεια δικαίου και σεβασμό προς τον πολίτη που ακολούθησε όλες τις νόμιμες διαδικασίες που η ίδια η Πολιτεία του υπέδειξε.
Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς τι συνέβη τα τελευταία δύο χρόνια.
Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγο των ενεργειών και της υπηρεσιακής συμπεριφοράς της τέως προϊσταμένης ΥΔΟΜ ΣΗΤΕΙΑΣ, η εκτός σχεδίου δόμηση στη Σητεία ουσιαστικά νεκρώθηκε. Ακόμη και όταν ο συμβασιούχος μηχανικός της ΥΔΟΜ κ. Γιώργος Σωμαράκης κατάφερε να προχωρήσει στην έκδοση συγκεκριμένων οικοδομικών αδειών και βεβαιώσεων όρων δόμησης, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι υπήρχε τρόπος να συνεχιστεί η λειτουργία της υπηρεσίας, ακολούθησαν οι γνωστές ανακλήσεις και η επαναφορά ενός κλίματος απόλυτης αδράνειας και φόβου.
Στην πράξη, δημιουργήθηκε μια κατάσταση όπου όχι μόνο ανακλήθηκαν ήδη εκδοθείσες πράξεις, αλλά ουσιαστικά αποκλείστηκε και κάθε προοπτική έκδοσης νέων αδειών εκτός σχεδίου.
Η ευθύνη αυτής της επιλογής βάρυνε πρωτίστως την τότε προϊσταμένη της ΥΔΟΜ κα Πασχαλάκη, η οποία, παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις πολιτών, επαγγελματιών και φορέων, επέμεινε σε μια κατεύθυνση που οδήγησε σε πλήρη σχεδόν παράλυση της εκτός σχεδίου δόμησης στην περιοχή μας.
Οι συνέπειες ήταν τεράστιες.
Χάθηκαν δύο ολόκληρα χρόνια. Πάγωσαν επενδύσεις. Αναβλήθηκαν κατασκευές. Αυξήθηκαν δραματικά τα κόστη υλικών και εργασίας. Δημιουργήθηκε ανασφάλεια σε εκατοντάδες οικογένειες και ιδιοκτήτες. Επηρεάστηκαν μηχανικοί, εργολάβοι, τεχνίτες, προμηθευτές και συνολικά η τοπική οικονομία.
Και δυστυχώς, ακόμη κι αν από εδώ και πέρα αποκατασταθεί η ομαλότητα, είναι βέβαιο ότι ένα σημαντικό μέρος της ζημιάς δεν μπορεί πλέον να ανακτηθεί πλήρως.
Από σήμερα όμως το πραγματικό στοίχημα μεταφέρεται αλλού.
Μεταφέρεται στην ΥΔΟΜ Σητείας.
Προσωπικά έχω εμπιστοσύνη στη νέα προϊσταμένη της υπηρεσίας κας ΖΒΕΡΔΙΝΟΥ. Από την πρώτη στιγμή έδειξε διάθεση συνεργασίας, σοβαρότητα και αντίληψη των πραγματικών αναγκών του τόπου. Παρέλαβε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, με συσσωρευμένες εκκρεμότητες, διοικητική αβεβαιότητα και έναν τεράστιο όγκο υποθέσεων.
Πλέον όμως διαθέτει ένα πολύ σημαντικό θεσμικό εφόδιο. Εφόσον η απόφαση του ΣΥΠΟΘΑ επιβεβαιώσει όσα συζητήθηκαν προφορικά κατά τη συνεδρίαση, η Υπηρεσία θα μπορεί να λειτουργήσει με μεγαλύτερη ασφάλεια, χωρίς τους φόβους και τις ανασφάλειες που κυριάρχησαν τα προηγούμενα χρόνια.
Παράλληλα, ο Δήμος Σητείας οφείλει να αναλάβει τις δικές του ευθύνες.
Η ενίσχυση της ΥΔΟΜ με έμπειρο προσωπικό, ακόμη και μέσω συμβασιούχων μηχανικών, αποτελεί πλέον άμεση προτεραιότητα. Ο όγκος των εκκρεμών φακέλων είναι τεράστιος και ο διαθέσιμος χρόνος ελάχιστος.
Πρέπει επίσης να ειπωθεί με ειλικρίνεια ότι πιθανότατα δεν επαρκεί ο χρόνος που απομένει μέχρι τις επερχόμενες νομοθετικές εξελίξεις ώστε να εξεταστούν και να εκδοθούν όλες οι άδειες που εκκρεμούν σήμερα.
Γι’ αυτό απαιτείται απόλυτη διαφάνεια και αυστηρή τήρηση της σειράς προτεραιότητας βάσει του ηλεκτρονικού πρωτοκόλλου.
Όλοι οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν ότι θα αντιμετωπιστούν ισότιμα.
Ταυτόχρονα όμως θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα σε υποθέσεις που κινδυνεύουν άμεσα από τις επικείμενες αλλαγές, καθώς και σε επενδύσεις που δημιουργούν πραγματικό αναπτυξιακό αποτύπωμα για τη Σητεία, νέες θέσεις εργασίας και οικονομική δραστηριότητα.
Θέλω επίσης να είμαι απολύτως ξεκάθαρος.
Η έγγραφη απόφαση του ΣΥΠΟΘΑ που θα επιβεβαιώσει ότι οι ανακλήσεις δεν έπρεπε να είχαν γίνει, τότε από εκείνη τη στιγμή και ΜΕΤΑ δεν μπορεί να υπάρξει καμία νέα προσπάθεια άμεσης ή έμμεσης παρεμπόδισης της έκδοσης νόμιμων οικοδομικών αδειών ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ, γιατί πλέον τα αδιαφανή κίνητρα αυτών των ατόμων που θα έχουν ανεξήγητες και κρυφές επιδιώξεις και σκοπιμότητες, σίγουρα δε θα αντέξουν πλέον στο συνεχή δημόσιο και νομικό έλεγχο τους.
Η κοινωνία της Σητείας έχει πληρώσει ήδη πολύ ακριβά τις συνέπειες αυτής της διετούς περιπέτειας.
Κανείς δεν δικαιούται να στερήσει από τους πολίτες, τις οικογένειες, τους ,επαγγελματίες και τους επενδυτές αυτή την τελευταία ίσως ευκαιρία που απομένει.
Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι ηρεμία, νομιμότητα, ταχύτητα, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα.
Σε προσωπικό επίπεδο, αισθάνομαι την ανάγκη να σημειώσω ότι επί δύο και πλέον χρόνια βρέθηκα σχεδόν καθημερινά στην πρώτη γραμμή αυτής της υπόθεσης.
Ως μηχανικός, ως πρώην αντιδήμαρχος, ως πολίτης που επηρεάστηκε άμεσα αλλά και ως εκπρόσωπος πελατών- συμπολιτών μου, αγωνίστηκα με κάθε θεσμικό μέσο για να μη σβήσει η προοπτική της εκτός σχεδίου δόμησης στη Σητεία.
Πίεσα, ενημέρωσα, κατέθεσα έγγραφα, ανέδειξα το θέμα δημόσια, συμμετείχα σε κινητοποιήσεις, στήριξα τις προσφυγές και στάθηκα δίπλα σε όσους αρνήθηκαν να αποδεχθούν ότι η Σητεία έπρεπε να παραδοθεί στην αδράνεια.
Εάν σήμερα βρισκόμαστε πιο κοντά στη δικαίωση, αισθάνομαι ότι δικαιώνεται και αυτή η επίμονη προσπάθεια που πολλοί αμφισβήτησαν, πολέμησαν ή υποτίμησαν.
Όμως η μεγαλύτερη δικαίωση δεν είναι προσωπική. Η μεγαλύτερη δικαίωση θα είναι να ξαναδούμε άδειες να εκδίδονται, οικοδομές να ξεκινούν, επενδύσεις να προχωρούν και τη Σητεία να ανακτά το χαμένο έδαφος των τελευταίων ετών.
Ο αγώνας των τελευταίων δύο ετών δεν έγινε για να δικαιωθούν πρόσωπα.
Έγινε για να δικαιωθεί η κοινή λογική, η ασφάλεια δικαίου και το δικαίωμα της Σητείας να αναπτυχθεί.
Και αυτή τη φορά δεν πρέπει να χαθεί , ΑΥΤΗ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
